محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)
1759
جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)
25 - و برگردد برخى « 1 » ازيشان بر برخى و مىپرسند 26 - و گويند : ما بوديم پيش اندر گروه ما ترسندگان « 2 » 27 - سپاس خداى را بر ما كه بازداشت از ما عذاب آتش و باد گرم « 3 » 28 - كه ما بوديم از پيش و مىخوانديم او را ، كه اوست او نيك مهربان 29 - پند ده كه نيستى تو بنعمت خداى تو نه فال گوى و نه ديوانه 30 - يا مىگويند : شاعرى مىچشم داريم بدان شك و گمان اين جهان ؟ « 4 » 31 - بگو : چشم داريد كه من با شما از چشم دارندگانم 32 - يا مىفرمايد ايشان را خردهاشان اين ؟ « 5 » يا ايشان گروهىاند گردنكشان ؟ 33 - يا مىگويند : ببافت آن را ؟ « 6 » نه كه نهگرويدند 34 - بيارند حديثى مانند اين « 7 » اگر هستند راست گويان 35 - يا آفريده شدند از جز چيزى ؟ يا ايشانند آفرينندگان ؟ 36 - يا آفريدند آسمانها و زمين ؟ نه كه نه گمانند « 8 » 37 - يا نزديك ايشانست خزانهاى « 9 » خداى تو يا ايشانند خداوندان ؟ « 10 »
--> ( 1 ) و روى آرد بهرهء ( صو ) ( 2 ) اندر كسهاى خويش از ترسندگان - يعنى از مرگ . ( صو ) ( 3 ) و برهانيد ما را از عذاب گرم سوزان . ( صو ) ( 4 ) بوى بد زمانهء مرگ . ( صو ) ( 5 ) يا همى فرمايند ايشان را خردهاى ايشان بدين ؟ ( صو ) ( 6 ) از خويشتن همى گويد . ( صو ) ( 7 ) سخنى همچنين . ( صو ) ( 8 ) نه كه ايشان بىگمان . ( صو ) ( 9 ) گنج خوانها . ( صو ) ( 10 ) گماشتگانند ؟ يعنى هر چه خواهند كنند . ( صو ) المصيطرون .